Pieter Henken, onze correspondent in Buenos Aires

Pieter Henken, bemanning van Diederik van Hemert (NED 9040), hield tijdens zijn verblijf in Buenos Aires op het Campeonato del Mundo 2009 de Cadet een dagelijkse blog bij. Cadet.nl nam zijn berichten zonder commentaar over op deze pagina. De uitgebreide blog van Pieter, compleet met foto's en filmpjes, kun je vinden op waarbenjij.nu.

05-01-2010 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Laatste dag, maandag 4 januari
Het giet, de straten staan weer blank bij het wakker worden. Wel op tijd door de regen voor de laatste wedstrijd dag naar het zeilterrein. Rond 11.00 wordt het weer droog en is er zowaar wind. Er worden twee wedstrijden gevaren en om 15.00 komen de boten binnen. Dan direct de boten aftuigen en de container laden.



Het is zeker 33C graden en iedereen heeft veel last van de warmte in de container stijgt de temperatuur enorm. Samen met de Belgen worden de boten vastgesjord, masten aan de wanden opgehangen. Ook worden er nog foto’s gemaakt van de staat waarin de container nu is. Voor het geval van schade onderweg. Om 18.00 is de prijsuitreiking, eerder hebben alle kinderen al een medaille om gehangen gekregen voor hun goed prestaties.



Ook is er nog een tombola waar de Nederlanders nog in de prijzen vallen. De WK wordt gewonnen door Argentijnen. De voorzitter van de organisatie van het WK kan heel byzonder aan zijn dochter met haar bemanning de eerste prijs uitreiken. Er zijn schitterende prijzen te vergeven, helaas valt NL niet tot de gelukkigen.



Diederik en Pieter eindigen op de 17de plaats. Helaas niet de beste Nederlanders maar het is voor hen zeker een prestaties om trots op te mogen zijn. Pieter heeft twee kleine flesje champagne geregeld waar ze hun zeiltijd samen mee afsluiten. Voor Pieter was het een fantastische tijd om met Diederik te varen. Bij het naar huis lopen , geen taxi, te krijgen passeren de mooie zeilmomenten. Pieter kan het nog maar slecht bevattenn dat het nu toch echt afgelopen is en dat ook voor hem de schitterende zeil tijd met Diederik ten einde is.
We kijken terug op een fantastische tijd hier, en voelen ons bevoorrecht deze kans te hebben gekregen.



Heel veel dank voor alle reacties, ze zijn dierbaar. Morgen op naar het vliegveld, het is mooi geweest. Liefs van ons allen en tot in het koude Nederland.

--------------------
04-01-2010 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Zondag 3 januari 2010
Zoals altijd: op tijd op en lopen naar de boten. Het is weer warm. Om 11.00 wordt er het water opgegaan. Maar opnieuw is er een uitdaging met de wind: Wachten op het water, het is snoeiheet, gelukkig is vandaag Marianna (Onze Cadet-contact) op het water met hun zeilyacht, voorzien van zonnetent. De Nederlandse equipe vindt daar gedurende het wachten wat verkoeling. Er wordt gezwommen. De stroom is sterk, zo sterk dat de kinderen met moeite tegen de stroom in aan boord terug kunnen komen. De RIB is met een lange lijn als safety uitgezet. Wachten, zuchten, zweten en waterdrinken. Een aantal cadet moeders zijn vandaag mee aan boord van het schip van Mariana. Zij is onze steun en toe verlaat hier en enorm behulpzaam. Na een eerste start en finish komt er toch nog een tweede start. Het wordt laat. Om 18.00 zijn de boten voor de haveningang terug maar worden 45 minuten tegen gehouden voor een cruiseschip dat de haven moet verlaten. Pas om 18.45 aan de wal. Emoties lopen hoog op, sommige vaan de zeilers zijn er volledig doorheen. We gaan met de taxi naar huis. Drinken lukt nauwelijks, eten al helemaal niet meer: moe, moe, moe.
De Argentijnen hebben de eerste plaats overgenomen. De kaarten lijken nu toch wel zo’n beetje geschud. AUS, GBR en ARG in de top, de Belgen met 2 boten in de top-10 zijn niet tevreden maar hebben het toch zeer goed gedaan. De Nederlandse equipe op plaats 16, 19, 26, 33, 34.
Morgen de laatste dag: geen race, een race of toch 2 races?? Veel hangt af van het weer (regen + geen wind is voorspeld) maar wellicht ook van het racecommittee. Voor Diederik zijn het z’n laatste races in de Cadet, een afsluiting van een periode. Samen met Pieter een Cad’eautje voor hem gekocht (=woordgrapje).
We zijn begonnen met de voorbereidingen voor de terugreis. Afspraken maken over het opruimen en laden van de container. Koffers vast gedeeltelijk pakken. Pieter en Martijn willen ook wel naar huis, kou of geen kou: genoeg is genoeg.
Vanavond hadden we geen energie meer om te gaan eten: te moe, dus maar wat boterhammetjes met kaas-ham-ei-mayo glaasje melk/jus, alleen ph heeft nog wat weg zitten werken. Daarna iedereen naar bed: Uitgeput, afgeserveerd. Nachtje slapen en kiezen op elkaar om dit WK in stijl af te maken: we blijven zeilers: doorgaan tot de laatste race en pas daarna worden de prijzen uitgereikt, niet eerder niet later.
Vandaag even geen nieuwe foto’s. Of... zal ik nog wat biefstukjes laten zien. Bife de Lomo is Tournedos. We hebben Pieter voorgehouden dat we bij Gauchos een steak van 1.200 gram kunnen bestellen: Kom op: aai over de bol, Kop in de wind, en gaan met die banaan, en meer van die goed bedoelde stimulerende prietpraat, zinloos: Hij sliep al.

--------------------
03-01-2010 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Zaterdag 2 januari 2010
Op tijd op. Het is volle maan geweest en het is bijna springtij. De verwachting is dat er weinig tot geen wind zal zijn ‘s ochtends. Het is vreselijk warm. In de schaduw lopen we weer naar het zeilterrein, ook dan voel je de hitte al. De vlaggen hangen slap er als er wat wind is, komt dit van de opwarming van het land thermiek). Op het water niet eens een vlaagje. Om 12.00 de toeter klinkt en een vlag met strepen wordt gehesen. Uitstel voor onbepaalde tijd. Dat wordt wachten, inmiddels is het natuurlijk lunch tijd en gaan de kinderen aan hun sandwiches beginnen. Dat vormt direct een uitdaging voor later op de dag wanneer er twee wedstrijden gevaren zouden worden. Wanneer er te weinig of te vroeg wordt gegeten kan het energie niveau van de kinderen zo dalen dat er matig gepresteerd wordt. Uiteindelijk gaat om 14.00 de vlag eruit en gaan de boten het water op.



Er wordt een eerste wedstrijd gevaren met voor Diederik en Pieter een top resultaat: een negende plaats. Gezien aftrek van punten weer in het klassement staan ze nu op de 16 plaats met de Nederlandse boot van Joris W. voor hen. In het punten klassement zijn de verschillen zo dat er met de prestaties de komende twee dagen nog zeer veel kan veranderen. Voor Pieter en zijn stuurman Diederik was het vandaag een gouden dag.Van een tweede race kwam het niet meer, opnieuw te weinig wind. De boten worden met de rescues naar binnen gesleept.
Na de wedstrijd is er een Nederlands/Belgische avond na afloop van de prijsuitreiking. Iedere dag vindt er overigens een prijsuitreikingplaats voor de gevaren wedstrijden.



Wij hadden allemaal de opdracht gekregen iets mee te nemen. Zo waren stroopwafels, kaas met vlaggetjes, drop, taaitaai, pepernoten, strooigoed , Belgische chocola, wit bier en Jenever helemaal hier naar toe meegesjouwd. Een polyster boot lag vol met ijs waar in de alle drank. Op een lange tafel waren bordjes neergezet en glaasjes jenever en liepen nl/be kinderen te presenteren. Dat ik ooit nog in Buenos Aires als kaasmeisje met “echte “dutch cheese zou rond gaan, wie had dat ooit gedacht. De drank viel zeer in de smaak. En we zagen mensen zich tegoeddoen aan een biertje, met stroopwafel met wat kaasblokjes, stukje chocolade en een dropje met een jenevertje om het weg te spoelen: Als dat maar goed gaat.



De sfeer werd steeds gezelliger terwijl er voor de kinderen een wedstrijd werd georganiseerd bij de voetbaltafels. Inmiddels was het voor ons tijd om moe en voldaan naar huis te gaan en te zorgen dat er snel gegeten werd.
Morgen opnieuw op tijd op, de strijd is zeker nog niet gestreden.

--------------------
02-01-2010 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Gelukkig nieuwjaar 2
We hebben een geslaagd oud- en nieuw-party op de YachtClub achter de rug. Een “echte” ASADO waar twee professionele asadodores het vlees bereiden. We krijgen de “vlees-obsessie” een beetje door. Daar komt de uitleg:
De koeien (achter gelaten op de pampa’s door de Spanjolen, die gevlucht waren voor lokale indianen, leven op grote ranches (estadas). Niet in stallen zoals bij ons, en worden niet gebruikt voor melkproductie. Van het rund komt meerder soorten vlees:
- de eerste kwaliteit (voor de Argentijnen zelf)
- de export kwaliteit
- de rest
In de prima eethuizen in Puerte Madera hebben we het mooiste vlees gegeten:
- bife de chorizo: tenderloin, tournedos
- bife de lomo: sirloin, biefstuk vd haas
- bife costilla: T-bone steak
In het eethuisje bij ons in het blok, een een populair gerecht:
- Ojo de bife: eye of round steak, biefstuk
Op de ASADO gaat een heel ander soort vlees, grote stukken buik, spareribs, en grote stukken succade van het rund: sudderen garen op het houtskool gaat langggggggggzaam, het vet moet smelten om het vlees mals te krijgen. Er zijn vetloopgoten om het vet af te voeren zodat het vuur niet gaat branden, een stellage zorgt ervoor dat de hoogte ingesteld kan worden: langzaam garen. De Asadodor brengt op een schaal de verschillende stukken vlees:
- chorizo, worstjes
- morcillas: bloedworst met ingewanden in stukjes (niemand-weet-wat-de-slager-in-z’n-worsten-deed)
- costillas, spare-ribs van rund
- tira de asado , rundvlees met vet
- vacio, flank- of buikstuk
Flink vet wegsnijden, en kauwen, kauwen,en nog meer kawen tot de lekkere jus in je mond blijft. Grote porties vet, bot en oneetbaar blijft over. (wij hebben de bloedworstjes ook maar niet gegeten: het kan ook een beetje TE Argentijns)
We schreven al eerder over de PARRILLADOS, de eettentjes bij de boulevard, daar krijg je de Argentijnse “snack”:
- choripan, worstje me brood
- lomitos, steak sandwich
- hamburgeas, broodje hamburger
- super lomito: steak sandwich, met ham, kaas, gebakken ei
Tot zover onze kennis over de vlees-cultuur in Argentinië. Je zou gaan denken dat wij hier vakantie vieren: Niets is minder waar. Sinds de wedstrijden zijn begonnen begint het zelfs op werken te lijken: we staan vroeg op (8.00), snel ontbijten (09.00), alles inpakken en iedereen met z’n eigen rugzak lopen (20 min) naar de haven (09.30).
- bootuitpakken, wassen, optuigen
- RIB´s klaarmaken, benzine halen, apparatuur aan boord
- Voorbespreking met coach (10.30)
- Ochtendfruitje net voor het launchen
- meestal om 11.00 launchen en, meestal in sleep, naar startlijn.
(jullie hebben al de foto’s gezien van het scheepvaart verkeer in de haven. Er zijn afspraken gemaakt hoe gemanoeuvreerd moet worden en waar gewacht moet worden. Gezien de grootte van de schepen is het niet verwonderlijk dat zelfs de NED-equipe zich aan de instructies houden)
Om 12.00 eerste start, 14.00 tweede start Dat betekend dat iedereen weer om 17.00 in de haven is, opruimen, aftuigen, schoonmaken, klerezooi opruimen e.d. Meestal kunnen we om 18.00 - 18.30 naar huis gaan lopen. Douchen, zwemmen, kleren wassen, drogen, even op de bank, om 20.00 gaan we wat eten tot 21.30 en om 22.00 liggen we op bed (Echt waar! Tsjade.)
Na de eerste serie van 3 dagen (7 wedstrijden) hebben we de “Lay-day”= rustdag. Wij hebben ervoor gekozen om niet mee te gaan in de bus om te gaan voetballen met de Argentijnen. Laat ons maar een dagje prutsen in ons appartementje, beetje wassen, wat toast eten en bijtrekken. Morgen, 2 januari begint de tweede serie van 3 dagen.
We hebben veel problemen met internet. Slechte verbinding en uploaden gaat al helemaal niet. Sorry de foto’s en verhalen komen wel, maar laten nog op zich wachten.

--------------------
02-01-2010 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Gelukkig nieuwjaar voor iedereen
Lieve allemaal, wanneer jullie dit lezen hebben jullie de oliebollen al achter de kiezen en het vuurwerk de lucht in zien gaan. Wat er hier vanavond precies gaat gebeuren is nog even afwachten. Om 21.00 uur gaan we met z’n allen eten en dan...
Bij ons op de kade werd vanmiddag de geluidsinstallatie getest, waarschijnlijk straks groot feest.
De hele stad was vandaag al leeg. Straten verlaten en winkels die veel eerder sluiten. Het is zelfs zo stil dat je nu de mussen hoort tjilpen.
Vandaag 3e race-dag. De eerste start gepland om 11.00 uur, dus allemaal een uur vroeger opstaan, ontbijten, wandelen, boten poetsen, optuigen, RIB’s klaar maken, benzine halen, fruithap eten, launchen. De eerste start meteen een general-recall dus daarna zwarte vlag start. (voor de niet-kenners: Bij een algemene terugroep zijn teveel boten te vroeg gestart en moet opnieuw gestart worden. Na de tweede keer general-recall wordt de start-procedure gewijzigd door te starten met een zwarte vlag, dat betekend dat geen enkele boot na het 1-minuut waarschuwingssignaal nog over de startlijn mag komen op straffe van uitsluiting. De tweede start resulteerde in een general-recall waarbij 3 NED-boten te vroeg waren en dus niet mee mochten doen met de derde poging om het veld te starten: Bij de derde start lukte het eindelijk om het veld te starten. Bij de tweede wedstrijd werd uiteindelijk ook met zwarte vlag gestart, bij de 2e poging.
Een bijkomende moeilijkheid bij het starten dat er sprake is van een stroming, die ongemerkt de boot wegzet, dus je denkt, kijkend naar wind, water, zeilen, dat je goed bij de startlijn ligt en dan komt de stroming een beetje roet in het eten gooien. Veel startjes oefenen met stroming en bekendheid met de lokale stroming helpt hierbij natuurlijk wel, maar de goede zeilers weten de combinatie met stroming goed in te schatten. Ieder NED-team heeft de afgelopen 3 dagen z’n goede en minder goede wedstrijden gehad. De uitschieters naar boven geeft de burger weer wat moed, de uitschieters naar beneden levert weer een psychologische knauw op. Wij zijn onder de indruk van het niveau van de grote landen GBR, AUS, ARG en niet te vergeten de Belgen die op dit moment 2 boten in de top-tien hebben.(...)

--------------------
02-01-2010 (publicatiedatum):
--------------------

Nog geen nieuws...
Vandaag 2 januari nog geen nieuws.

--------------------
01-01-2010 (publicatiedatum):
--------------------

Layday
Vandaag 1 januari wordt er niet gezeild (layday) en is er nog geen nieuws van onze correspondent Pieter Henken. Wel een update van de stand na 7 wedstrijden: 16 Diederik van Hemert; 17 Joris Waller; 18 Camiel Colsen. Beste Belg: 5(!) Toon De Munck.
De volledige update van de stand na 7 wedstrijden met 1 aftrek kunnen jullie hier vinden.

--------------------
De 31-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Dinsdag de eerste wedstrijd dag
De start is om 12.00 uur, ruim op tijd gaan de boten het water op want de wedstrijden worden 3 mijl uit de kust gevaren. Bij het te water gaan staan er 6! mannen met kaplaarzen die de trolley’s aanpakken en deze zeer vlot en efficiënt tegen een muur aan plaatsen waar de letters van de landen op aangebracht zijn. Binnen korte tijd zonder geduw en chaos zoals dat weleens gaat zijn de boten de water. Voor NL zijn er 2 rescue boten, in de een vaart: de coach in een en in de ander vaart de rescue ploeg voor het geval er op het water hulp nodig is. Ieder land heeft de verantwoordelijkheid voor 1 rescue boot. Deze boten zijn terplekke gehuurd. De Australiers hebben met elkaar nog extra een zeer groot motorjacht gehuurd, waar alle ouders van het Australische team op mee kunnen. De Nederlanders hebben eigenlijk met alle teams wel contact, behalve de Ausies. Die groep gaat zijn eigen weg. Mee varen voor andere ouders op hun boot zit er dan ook niet in.
Vanaf de kant is er niet te zien hoe er gevaren wordt. Veel ouders verdwijnen dan ook de stad in om weer leuke tochtjes te maken, om rond 16.30 weer op het terrein te zijn. Bij het Nederlandse team hebben iedere dag twee ouders de functie van walouder. Opletten dat voor het water op gegaan goed is ingesmeerd, en op het moment dat er iemand vroegtijdig het water af komt deze ploeg een handje helpen.
Het weer tijdens de wedstrijden is matig, er is constant onweerdreiging, we zien met name in de 2e weedstrijd bliksemflitsen in de verte. Veel statische elektriciteit: de haren staan recht omhoog. De zeilers hebben last van de winddraaiingen, uiteindelijk valt de wind helemaal weg en gaat het regenen. De baan wordt ingekort in de 1e wedstrijd tot een driehoek. Diederik en Pieter komen na twee wedstrijden goedgehumeurd uit de boot. De sterkste teams komen uit GBR, AUS en ARG, weinig verbazend. Maar met constant varen, geen strafpunten oplopen kunnen we onze positie handhaven.Voor de uitslagen kunnen jullie het beste kijken op de site www.cadet2009.yca.org.ar. Want op dit moment kan ik niet zien is wat de tussenstand is. Alle wedstrijden staan per wedstrijd op de site, een tussen klassement kan ik even niet zien.
NED 9181 Joris & Hugo 17 16 22 4 9 68
NED 9040 Diederik & Pieter 14 17 11 26 11 79
NED 8347 Camiel & Leon 29 9 25 20 5 88
NED 9417 Laurien & Hannah 15 35 29 30 26 135
NED 9039 Maurits & Miles 21 35 28 27 24 135
Het wordt naarmate er meer wedstrijden gevaren zijn ook steeds moeilijker de tussenstand te berekenen, want er vindt bijvoorbeeld bij 5 gevaren wedstrijden aftrek van de slechtste. Klasseringen kunnen hier door sterk afwijken.
Naar huis omkleden en zwemmen. Dan is er nog een verrassing: er wordt gebeld dat op 500m van ons huis naast het beeldje van Maxima op de kade in Puerto Madero een Hollandse Dakar team is neer gestreken bij Hilton Hotel. Een aantal voertuigen worden daar uit elkaar en opnieuw in elkaar gezet op alles te controleren. Er staan dranghekken om heen en iedereen kan kijken. Het cadet team wordt gemobiliseerd in oranje tenue. En je begrijpt het al de kinderen kijken hun ogen uit en zijn welkom binnen de dranghekken en kunnen alle vragen stellen, enig! Woensdag. Vandaag (Donderdag) zijn er 3 wedstrijden gevaren. Martijn mag mee in de rescue boot met Floris van H. En Floris W. Camiel en Leon halen een mooie plaats, Joris en Hugo zijn ook tevreden en Diederik en Pieter kunnen leven met de 11e plaats, nadat ze 4e hebben gelegen, maar een protest tegen kregen en dus hun strafrondje hebben gevaren.
Argentijnse gewoonte: Vandaag sneeuwt het uit alle hoge en lage flatgebouwen papier(tjes). Om het oude jaar af te sluiten gooit men in stukken gescheurd A4-tjes, maar ook agenda velletjes van het afgelopen jaar naar buiten. Overal door de lucht vliegt papier soms wel kilometers ver.

--------------------
30-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Maandag: Voorwedstrijd



De eerste zeil dag met een trainingswedstrijd om 15.00 uur om de baan te verkennen en een beetje aan elkaar te snuffelen.



Tot vroeg in de middag regent het, daarna wordt het weer heel snel warm. Kledingkeuze met het zeilen luistert nauw. Sommige teams hebben al van tevoren afgesproken de wedstrijd niet uit te zeilen, andere boten zijn goed aan het kijken hoe zaken bij de anderen verlopen. Argentijnen en Britten liggen voorop. Hoe het precies straks zal gaan verlopen is nu nog niet goed te zien. Wel wordt er door sommigen zeer goed gestart, waarmee, de wedstrijd voor een groot deel al is bepaald. De bij de start genomen voorsprong wordt niet meer afgestaan. De wind tijdens de race is wisselvallig en draaierig.



Na de wedstrijd komen alle boten in een groep de haven binnen. De beroepsvaart moet, zo lijkt het de cadetten voor laten gaan. Het is weer puffend warm.



Martijn geeft de voorkeur aan een dag stad en een bezoek aan een wapen museum. De Japanse tuin was een optie, maar bij aankomst was het daar weer zo nat dat de plannen terplekke werden aangepast. Ook als het regent blijft de temperatuur hoog, is zichtbaar op de thermometer in de taxi. Nog nooit hebben we zoveel wapens bij elkaar gezien. Enorme wanden met honderden verschillende pistolen, geweren en mitrailleurs. Er zijn grote kanonnen, en een er is ook gasmasker met een paardenhoofd. Ook staan er een aantal originele harnassen, maar deze komen uit Europa uit een veel eerdere periode. Martijn vond het geweldig en heeft ongeveer het gehele museum gefotografeerd!
Na het zeilen zijn we dood moe en bereiden we ons voor op morgen. Peter Hans heeft de hele dag op het water in de rescue gevaren. Pieter en Diederik hebben nog een gesprek met coach Tsjade bij ons thuis. Sorry, dat we het verslag niet meer konden opladen.
De energie was even op.

--------------------
29-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Vandaag nog geen nieuws!

--------------------

28-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

WK begonnen met meten en De openingsceremonie
Zondag, weer een hele warme dag. Wel wind, maar nauwelijks bewolking. De zon brandt snoeihard, het is meer dan 30 graden in de schaduw. Muggenspul, veel zonnebrand en water, veel water is noodzakelijk om de dag goed door te komen. Aan het eind van de ochtend gaan de boten het water op. Rond 14.30 zijn ze weer binnen. Snel 8 hamburgers besteld, gaan supersnel naar binnen. Alles netjes afgetuigd en opgeruimd staan de boten klaar op gemeten en gewogen te worden. Een speciaal aangestelde ploeg meters (dit zijn de mensen die de boten meten) uit verschillende landen en ondersteund door Argentijnen meten en wegen een groot aantal onderdelen van de boot. De meeste boten hebben al aan een of meer WK of EK meegedaan, je zou dus verwachten dat het allemaal in orde is, maar sommige regels zijn per december 2009 gewijzigd en iedere meter heeft weer andere punten waar hij het accent oplegt. De regels liggen allemaal vast. De metingen zijn een garantie dat de wedstrijden straks eerlijk verlopen, het zou immers niet juist zijn als iemand ineens een veel groter roer, zeil of zwaard heeft, of een langere mast.



In een aantal gevallen moeten met lood wat extra gewicht worden aangebracht als een zwaard of roer te licht is. (kleine aanpassing). Bij een aantal boten moest de mastvoet worden aangepast (naar voren) of minder dik (beste aanpassing) en in een aantal gevallen is de grens van wat wel of niet mag net even te scherp aangehouden en moeten er stukken van het zeil worden afgesneden of de spinnakerboom (grote aanpassing )worden ingekort, er is dit jaar geen discussie over de breedte van boten. Sommige boten zitten op veel meetpunten wel erg precies op de max- respectievelijk min-marge en dan merk je ook dat dat irritatie bij de meters opwekt die dan afkeuren op een afwijking van 1 mm. Mieren-copulatie? Nee, de meting dient ervoor te zorgen dat iedereen zich aan de regels houdt en de regels voor iedereen van toepassing zijn. Als je altijd op het randje wil lopen, kukel je er ook wel eens vanaf, en dan moet je niet gaan zeuren dat de liniaal door de warmte is uitgezet, of het meetlint is opgerekt. De emoties lopen (soms) hoog op. Tsjade, de coach begeleidt de zeilers zonder dat daar direct ouders bij aanwezig zijn, bij een geconstateerde afwijking wordt de boot of het onderdeel snel naar de container gebracht waar de gereedschapskist van de Belgen een doos van Pandorra blijkt te zijn en er van alles is te vinden om het euvel snel te “fixen”. (waarvoor onze dank Belgisch team!) Geen woorden maar daden! En oplossen die handel. Aan het einde van de dag is bijna alles “gefixed”.
Er heeft zich een mega-truck aangediend die ingericht is als een watersportwinkel, verbazend hoeveel lijntjes, schootjes, ditjes en datjes er nog nodig blijken te zijn. En dat tegen prijzen waarvan de firma H aan de Kralingseplas alleen maar kan dromen! En graag ook even afrekenen in US-dollars svp. Het is pure marktwerking zullen we maar denken: waar schaarste is en de nood hoog, wordt een hoge prijs betaald.
Daarnaast moeten er ook officiële papieren worden overlegd. Bij de inschrijving moet er een verklaring door een notaris geaccordeerd zijn dat ouders met de reglementen en verantwoordelijkheden akkoord zijn. Het geeft nog al beroering. Zijn de papieren niet aanwezig, of niet geauthoriseerd door een notaris dan kan men als nog tegen betaling een notaris inhuren. Deze komt aan het eind van de middag: Momentito, Mas-Tarde, oh nee: Mañana... Dus voor sommigen nog een dag wachten, en dan moet de lokale notaris wel komen. Ben benieuwd wat daar voor een markt-prijs werking gaat optreden.



De opening ceremonie was een echte openingsceremonie: voorstellen van de teams, vlaggenhijsen, woordje van de voorzitter,



woordje van de voorzitter,



woordje van de voorzitter,



woordje van de voorzitter, woordje van de Argentijnse ex-kampioenen (30-jaar geleden), borrel-hap.



De Nederlandse equipe liep trots achter de Nationale driekleur in onze kleurige oranje kleding.



Trots te wezen dat de aanwezigheid hier op het WK het resultaat is van alle inspanningen van het afgelopen jaar. Jaren. De resultaten gaan we de komende 7 dagen zien.
Martijn heeft niet gezeild. De Belgische stuurman Tom was vandaag ook niet in topvorm. De Nederlandse boten hebben goed kunnen trainen. Morgen (maandag) de voorwedstrijden.



Daarin kunnen de internationale teams ruiken/snuffelen aan elkaar, de startprocedure, de wedstrijdbaan, het wedstrijdcommittee en krijgen we een inzicht in hoeverre er sprake is van “teamzeilen” en vooral: of dat wordt getolereerd.

--------------------
27-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Kestdinner NED-equipe, Meten weer een stress
Voor onze trouwe lezers, gisteren avond na het heerlijke Kerst diner geen tijd en zin meer om de foto’s te uploaden. Leuk dat de foto’s werden gemist vandaag wat extra foto’s!



Tweede Kerstdag, zaterdag. Noodweer. Vannacht erg veel onweer. Bij het opstaan 9.00 uur waait het hard en regent het pijpenstelen. Zelfs de bladeren van planten bij ons op het balkon zwaaien flink heen en weer. De straten staan weer onder. Om 11.00 uur klaart de lucht snel op en stopt de regen. De tijd dat iedereen weer op het boten terrein aanwezig moet zijn.



De temperatuur is heerlijk. Vandaag wordt een deel van de boten gemeten en gewogen. Altijd een stressvol gebeuren. Ook nu zijn er weer boten die bij eerder EK’s en WK’s goed gekeurd waren, maar nu niet door de controle heen komen. Mastvoeten die 6mm te ver naar achteren staan, zwaarden die geen “goede” vorm hebben. Het is vreselijk als dit je nu overkomt want voor maandag moet het allemaal in orde zijn. De Nederlandse boten worden pas morgen, zondag, gemeten. Als er iets niet goed is, blijft weinig tijd over dit op te lossen. Muggen blijven een vreselijk aandachtspunt.



De NED-boten blijven ‘s ochtends nog op de wal, te veel wind. Een mooi moment om te cadetten nog eens grondig te poetsen. ‘s middags wordt er gevaren, Pieter gaat mee in de rubberboot. Het is nu erg warm. Zijn stuurman is vroeger naar huis. Peter Hans heeft de regie over een Nederlandse RIB gekregen. Bij de Belgen heeft hij nu de bijnaam “Mr Fix It”. Contacten verlopen voor hulpploegen zijn gelegd en goed. Het technische Spaans van vroeger komt nog van pas.
Martijn heeft een dag zonder zeilen, ook wel eens lekker. We gaan de stad in en hebben rustig te tijd om weer eens rond te kijken. Plotseling rijdt er een trein op ons af. Gauw een foto voor de treinen liefhebbers. Maar helaas er blijkt rechts een tunnel te zijn waar de trein onverwacht in verdwijnt.
Verder langs Plaza de Mayo, Cathedral Metropolitana, waar de mannen in schitterend uniform staan bij de tombe van een van de grootste helden van Argentinie, José de San Martin. Ernaast het presidentiele paleis Casa Rosada,”het roze huis” waar we zelfs naar binnen mogen en een van de officiële wachters met iedereen op de foto gaat, zo ook Martijn. Een verhaal doet de ronde dat de kleur van het paleis bepaald is door President Sarmiento. Deze wilde vrede tussen de Federalisten (rood) en de Unitaristen (wit) en mengde deze kleuren tot een mooie roze verf.



Binnen is een tentoonstelling over de tango en de bandoneon te zien. Verder langs een terrasje in een heerlijk koele shopping mall voor een koffie en een sprite. Een bijzonder kunstwerk midden in het gebouw mag niet worden gefotografeerd, maar helaas de foto is al genomen. De winkelstraten zijn gezellig druk en we zetten koers naar de jachthaven. Bij het Belgisch team wordt er opnieuw een bemanning gezocht. Morgen weer een “trainings zeildag voor Martijn in een andere boot.
Heladerias! Vanwege de Italiaanse invloeden van vroeger is het Argentijnse “helado” te vergelijken met het beste ijs ter wereld. Net zoals in Italië moet je in de heladeria (ijssalon) eerst betalen en dan kan je met je bonnetje je ijsje bestellen. Inmiddels zijn we er al aardig bekend. Het is inderdaad heerlijk ijs. In zoveel smaken die we niet eerder hadden geproefd met een krokant hoorntje of bakje. Soms staan er enorme rijen, want ook hier geldt geen haast, één momentje: Momentito!

--------------------
26-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

1e Kertsdag: Teams Trainen op sterkte
Eerste Kerstdag. Precies om 12 uur ‘s. Nachts een vuurwerk in de Puerto Madero. ‘s Ochtends op het zeilterrein blijkt dat niemand van ons is gaan kijken. Velen lagen na het eten redelijk op tijd in bed. Kerst en vuurwerk iets waar we niets mee hebben.
Om 10.30 op het boten terrein boten op tuigen en het water op. Tot grote teleurstelling was de kantine faciliteit de hele dag gesloten en zochten wij ons heil bij “the corner” een winkel met een terrasje voor sandwiches (ongelofelijke smerig), cola, chips en water. Er werd weer twee keer getraind en het gaat allemaal steeds soepeler lopen. Drie boten hadden materiaal pech en twee kwamen eerder het water af. Morgen beginnen de metingen van de boten. De Nederlanders staan gepland voor zondag als laatste vanwege de alfabetische volgorde, “Holanda”.



Van een WK-gevoel is geheel niets te merken. Alle equipes zijn aanwezig, maar nog geen Argentijn gezien die bezig is met voorbereidingen. Voorlopig is er nog niet zo’n mooi CadetCity gebeuren als in Medemblik , maar we wachten rustig af.
Alle teams trainen nu, het ritme wordt steeds beter (terug) gevonden. Iedereen vindt z’n eigen manier om om te kunnen gaan met het tijdsverschil, de warmte, de (extreem) korte golfslag. Tsjade de NED-coach heeft de wind eronder en draait z’n programma. (Heeft vandaag een ankerboei verloren! (de eerste zegt hij). Eerder had de RIB ineens een boeilijn in de haven in de schroef gekregen! (Pech zegt hij). Rood verbrande neuzen, armen, gezichten gaan langzaam veranderen in een tintje bruin. De muggen blijven hun aandacht vragen. De lokale muggenolie “OFF” heeft als bijwerking dat het de werking van de zonnebrand tegenwerkt. De eerste schades zijn gesignaleerd en gerepareerd het viel tot nu toe wel mee. De Belgische equipe heeft voor een geweldige toolbox en materiaal gezorgd in de container, waarvan wij gebruik mogen maken, met dank aan Jan en Jan.



Vanavond hebben we met 26 man, ouders en teams een kerstdiner gehad in het “beste“ restaurant in Buenos Aires met het mooiste vlees! Het was een feest. Jacqueline L. had besproken, spreekt goed Spaans en had een heerlijk menu geregeld. Een bemanningentafel en een tafel voor volwassenen. Een welkoms speech van de voorzitter van de Dutch Cadet Class Floris W. en een glas champagne. Voor alle team was nog een Kerstmuts geregeld met NED erop. De tasjes van de dames werden met een Ty-rap aan de stoelen gebonden, zal niet worden gedaan als het niet nodig is! Met een flinke vaart werd alles geserveerd, van voorgerechtjes, een schitterend stuk vlees, een dessert en een koffie toe. Complimenten voor de bemanningen die zonder enig probleem tot 22.30 rustig aan tafel bleven zitten. Het hoogte punt van de avond de uitreiking van de team kleding voor de NL equipe geregeld door Maléne W. de chef d’équipe! Een oranje polo, een coole boxer met bloem print, een schitterend windjack met cadet print en een bandana. Thuis natuurlijk direct even de outfit uitgeprobeerd, Super Top! Hier willen we graag in worden gezien.
Voor Martijn is het zeilfeest ten einde. Met een trost en gelukkig gevoel sluit hij 3 dagen zeilen met Manu af. Hij vond het geweldig! Morgen wordt er slecht weer verwacht. We wachten af. Vandaag werd de dag afgesloten met een byzondere avond. We zijn trots dat we voor NL mogen zeilen.
Op voor succes!
Martijn laat nog even weten: Wat missen we het meest Hollands vuurwerk, lego, opa, zijn vissen, echte Hollandse melk en lekkere kaas. Een goede tweede Kerstdag gewenst, wat we hier niet kennen. liefs van ons allen.

--------------------
25-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Ned-equipe traint. Kerstavond



Een nacht met hard onweer en veel bliksem. Bij het opstaan regent het nog steeds en af en toe weer een flinke donder. De straten bij ons in de buurt staan opnieuw blank. Om 11.30 varen de NL- boten met een onrustige lucht de haven uit Bij het launchen (het te water laten van de boten) moeten de trailers een vrij steile helling af. Daarna wordt er gewacht dat alle boten binnen de afbakening van de haven te water zijn. Er drijven tonnen voor de opening van de jachthaven uitgang, die bij uitvaren en bij binnen komst ruimte maken zodat de boten er door kunnen. Na het uitvaren van de jachthaven komen de boten direct op het water waar ook de beroeps vaart opereert. Iets wat mooie plaatjes geeft maar niet ongevaarlijk is. De afstand tot de schepen is vreselijk moeilijk in te schatten. De krachten van de schroefkolken niet te overzien.



Het water is onrustig en er zijn behoorlijke golven. Het waait flink. Sommige equipes houden de cadetten nog even aan wal in verband met de onzekere weersomstandigheden, andere varen uit. Na 10 minuten op het water verandert de situatie geheel, de wind valt weg en kort daarna draait deze 180 . Er staan nu korte golven en het is voor de teams hard werken. In het begin van middag klaart de lucht op.



De Nederlandse boten komen binnen voor de lunch en 3 Belgische boten varen uit. Opnieuw mag Martijn bemannen bij Manu, met zeilnummer C 9230. Na de lunch gaan de NL boten opnieuw het water op en wordt er samen met de Belgen getraind. Na een dag hard werken gaat iedereen rond 18.30 huiswaarts. Kerstavond!
Kerst avond is voor de Argentijnen een avond om thuis te zijn. Voor degene die gereserveerd hebben in een restaurant is er een feestelijk eten. Verder zijn alle restaurant en voorzieningen, ook parkeergarages dicht. Bij verschillende kerken is er een mis. De stad lijkt uitgestorven. De straten zijn leeg, er rijden nauwelijks nog taxi’s. Het lawaai waar we inmiddels aan gewend waren ,is vrijwel geheel verstomd. Er wordt gezegd dat er rond 12 uur een enorm vuurwerk zal zijn, we wachten af. Voor ons een avond met z’n vieren in het appartement ,de gedachten aan thuis en wat waxinelichtjes met twee kerstboompjes. Het is goed zo, maar het Kerstgevoel is ver te zoeken in deze warmte met een voor ons zo andere cultuur. Met veel gelach en na eindeloze opname maken we voor jullie een mooie kerstfoto. Een Kerst knuffel van ons allen!



--------------------
24-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Botengetuigd, RIB vaarklaar
Vandaag een eerste volle dag op het zeilterrein. Gisteren was er al overleg geweest met de coach Cor van de Belgische ploeg. Er ontbrak nog een bemanning, een klein licht fokkenistje bij stuurman Manu. Martijn hadden we nog in de aanbieding en... vanochtend vroeg zeilde Martijn als bemanning in een Belgische boot als eerst Nederlander bij een training op dit WK op de Rio Plata!



Zonder enig probleem en alles onder controle stapte Martijn aan boord en zeilde het zeegat uit, de Atlantische oceaan op met een eigen trainer.
De RIB is er! Nou ja die was gisteravond al gebracht, luchtkamers leeg, tank leeg, Mañana komt de Bomba Aero. Ja Ja. Tsjade en Pieter zijn op pad gegaan om mengsmering te halen. Dus vanochtend samen met Tsjade de RIB in orde gebracht. Na 20x proberen startte de motor, liep prima ( 2-tact, wat een rook, stank, herrie) bootje losgegooid en in z’n voorruit: Mis: helemaal niks wel gasgeven, maar geen schakeling, Dan maar in z’n achteruit: Dat ging prima, gasgeven ook maar stoppen: ho, maar: De motor bleef in z’n achteruit staan. Noodstop! Een klein deukje in de drijvende steiger gemaakt. Tsjade had het even gehad. Zijn beleving kwam overeen met Kwaliteit Uiterst Teleurstellend. Gebeld met de mechanico: Of toestemming om zelf te sleutelen of direct Mechanico sturen: Subito! Met een beetje sleutelen bleek het borgringetje van de versnelling-schakelkabel vergeten te monteren te zijn: Ringetje gevonden, bijgebogen in de workshop van de YCA en monteren die handel: Liep prima. Nog even de kasten en dubbele bodem leeggemaakt, stond vol met water! Al met al om 12.00 hadden we een werkende RIB voor de coach.
Vanuit onze haven vertrekken met enige regelmaat cruise schepen, grote zeilboten of containerschepen. Deze ontzien niets of niemand, dus er wordt altijd onder begeleiding de haven uit- en ingezeild en men moet zich afschrijven in een loboek.
Na twee uur zagen we ze weer terug, Martijn met een grote stoere glimlach op z’n gezicht. Het was wel een beetje groot water en had hij het een beetje koud. Maar hij vond het fantastisch, ‘s middags weer, hoewel er eerst nog even gewacht moest worden vanwege een onweerwaarschuwing. Daarna opnieuw van 16.00 tot 18.30 gezeild. Een roodverbrand gezichtje moe, maar voldaan.



Tussen het zeilen van Martijn nog een heerlijk broodje bij ons inmiddels vast lunch adres. Een stalletje met bbq en heerlijke broodjes. Wanneer je vleesje geroosterd is kan je uit allerlei variaties sauzen en smeersels kiezen om je broodje op te leuken, een feest en heerlijk. Er zijn wel overal duiven, maar die moet je tijdens de lunch gewoon een beetje wegjagen. Een knal oranje pet werkt het best heeft Pieter ontdekt.
Voor Pieter vandaag het begin van een echt WK. Vier NL-boten al geheel opgetuigd en gecontroleerd. De teams zijn nog een beetje in de feest en/of vakantie stemming, maar coach Tsjade stuurt ze prima aan.



Eerst zelf iets uitzoeken voordat je om hulp komt vragen. Het duurde wel een tijd voordat alles in orde was, maar uiteindelijk zaten ze in een kring te luisteren naar tips/tops. Op de vraag: ‘Hebben jullie er een beetje zin in“, kwam nu nog een wat lauw antwoord, maar de team spirit groeit.



Morgen allemaal om 10.00 aanwezig en 11.00 het water op. En Martijn..., die boft hij kan nog een hele dag mee met Manu. Voorlopig is de bemanning van Manu nog niet gearriveerd en grijpt Martijn een kans die hij nooit had verwacht.

--------------------
23-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

El cementario de la Recoletta


Vandaag met de taxi een tripje naar de wijk Recoletto met als een van de bezienswaardigheden El cementario de la Recoletta. Het kerkhof ligt midden in een rijke wijk met veel hoge appartements gebouwen met merkwinkels, kunst galerieën en parken.



Het lijkt enigszins op de begraafplaats Père-Lachaise. in Parijs maar is veel minder weids opgezet.
Via een monumentale ingang kom je op een begraafplaats, een soort van miniatuurstad met een hoofdstraat en tal van kleine zijstraatjes met architectonisch opvallend vormgegeven familiegraven van de meest vooraanstaande Argentijnse persoonlijkheden en families.



Namen die je hier in de geschiedenisboekjes tegenkomt. De begraafplaats is in 1882 in gebruik genomen. Schitterende oude kleine kathedraaltjes worden afgewisseld met andersoortige bouwwerkjes met of zonder standbeelden. Wanneer je door de vaak schitterende hekwerkjes naar binnen kijkt liggen er vaak fraai gevormde kisten, zijn er altaartjes, kleine trappetje naar lager gelegen delen en staan er urnen. Voor de kinderen spannend wat er achter de deurtjes te zien was. Op een plek was er bouwsel met een graftombe onder de grond waar Martijn licht ontdekte. Op de tombe in de kelder lag een kat vredig te slapen wars van alle hektiek en warmte buiten.



De meest graven zien er goed onderhouden uit. Bij sommige groeit het gras door het voegwerk, zijn de ruitjes gebarsten en liggen de kisten er wat stoffig bij. Sommige bouwsels zijn een tijdelijke opslag voor wat bouwmaterialen. Oude worden soms afgewisseld met moderne bouwwerkjes van graniet en glas. Met zo’n 10.000 dollar gemiddeld voor 3m2 is het verreweg de duurste grond in Buenos Aires. Op verschillende plaatsen wordt onderhoudswerk uitgevoerd, verzakte bestrating vernieuwd, oude graven geruimd voor nieuwkomers. Een man is bezig met een sopje een graf schoon te poetsen en te luchten. Op de begraafplaats is in een zeer nauw straatje het graf van de familie Duarte waar Evita Perron op 9m diepte begraven ligt om te voorkomen dat het stoffelijk overschot zoals in 1955 nog een keer gestolen wordt.
Onderweg, het is nu weer druk op de weg, komen we langs een schitterend kunstwerk de Floralis Generica.



Een reusachtige bloem van aluminium en roestvrijstaal die met een hydraulisch systeem ‘s morgens opent en ‘s avonds sluit.
Hoe zo ARBO? Naast oudere gebouwen is er ook veel hoge nieuwbouw. Een fenomeen wat door ons is gesignaleerd: de glazenwasser.



Hangend aan een schommeltje gezekerd aan één touw sopt hij naarstig de ruiten van de verschillende etages. Met de constructie die ook bergbeklimmers gebruiken seilt hij ab, of trekt zich weer omhoog!
Tjade onze trainer is na een lange reis goed aangekomen. Martijn gaat morgen varen.

--------------------
22-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Buenos Aires by night


De stad Buenos Aires ligt aan een delta de Rio Plata. Ten noord/westen van Buenos Aires stroomt daar het water van de rivier de Rio Uruguay en de Rio Panama in de oceaan. Het water is bruin door de aarde en ijzerhoudende mineralen, en mengt zich met het zoute water van de oceaan. Tot kilometers in de oceaan blijft het water bruin van kleur door het ijzerhoudend slib wat wordt meegevoerd. Zoals het uitzicht vanuit Scheveningen grijs/grauw is, hebben we hier het uitzicht over een bruine oceaan. Voor het blauwe oceaan water moet je nog een aantal honderden kilometers verder zijn. Vanuit Buenos Aires is het 60 km varen naar de overkant Uruguay. Er zijn hier geen haaien, maar wel apart soort PLATA-dolfijnen. Regelmatig zien we schildpadden in het water bij de haven. Op het botenterrein hebben we een varaan van zeker een meter lang gezien.



Vandaag zouden we met de Belgen op het water, gaan kijken alleen de RIB (Ridged Inflateble Boat) moest nog even komen,: bootje komt zo. Ja om 17.00 uur toet-toet, na een hele dag wachten op een stomend hete haven. De muggen hadden feest. We hebben nu een lokale muggenolie gevonden die werkt met de naam: OFF. Daar maken we dan maar flauwe grapjes over: Put the OFF on. Het werkt wel, maar heft de werking van de zonnebrand op. Dus we hebben nu de keus tussen verbranden door de zon of opgegeten te worden door de muggen.
Gelukkig is er in ons complex omringd door de appartementen een aardig zwembad voor verkoeling. Een feest voor de kinderen. Net zoals het winkeltje op de hoek voor een ijsje.



Vanavond zijn we weer een keer lekker (bijna veel, uiteindelijk een beetje) opgelicht bij het avondeten. Wij hadden begrepen van het bord buiten het eethuis: onbeperkt eten voor AR$ 49,50 dus met z’n viertjes AR$ 300, beetje wijn en water erbij verwachtten wij een rekening van ongeveer AR$ 300,- ( = EUR 60,-). Mooi entree-buffet, leuke bediening met spiezen vlees enzo die iedere keer langs kwamen, zo vaak en zoveel als je maar wilt. Kregen we een rekening van AR$ 700,- Hebben we even wat gesputterd (op z’n Rotterdams: de pleuris laten uitbreken) Sorry, sorry verkeerd begrepen, AR$ 49,50 was alleen overdag, bij de lunch: iemand was vergeten het bord binnen te halen. Kinderen per ongeluk gerekend als een volwassenen. Kijk maar: de prijs staat op de kaart: kregen we wel uiteindelijk korting voor de kinderen, na wat smoezen met de cheffe. Al met al betaalden we dezelfde prijs als voor een maaltijd in NL... Maakt niet uit, het hoort een beetje bij het spel en je blijft kwetsbaarder als je de taal niet spreekt en kinderen bij je hebt en je gedraagt als een toerist. We hebben wel leuk gegeten, de kinderen hadden ons niet eerder zo mee gemaakt.
Naast ons appartement is op loop afstand de NL ambassade. Vlak er naast een mooi oranje aangelegde border met daarvoor een beeldje van Maxima als kind. Daarbij staat de tekst: Maxima Reine de Ollanda ( Voor de Argentijnen is ze al Koningin) Eerder hadden we daar al een foto van gemaakt. Toen we vanavond naar huis liepen nog een leuk plaatje met mooie belichting met de kinderen aan de hand van Maxima. Net een leuke foto genomen, schiet er een bewaker uit zijn hok. Wanneer het beeldje wordt aangeraakt gaat het alarm af! Nu een sfeer plaatje met alarm dus.
Een weetje: Wanneer bij ons het water in de wastafel in het putje verdwijnt draait het kolkje rechtsom het putje in. Aan de andere kant van de evenaar, nu bij ons, zie je het water tegen de klok indraaien.



Pieter en Martijn staan voor een meetlat waarop de grootte van de ijsbeer en haar jong is te zien. Ze moeten nu alleen nog even groeien. Wij hebben de foto van de blije ijsbeer in Blijdorp gegoogeld. De ijsbeer hier went aan de opwarming van de aarde zullen we maar zeggen bij 28 C.

--------------------
21-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Dierentuin in Buenos Aires



Na een verregende middag gisteren was vandaag opnieuw de dierentuin aan de beurt. Maar voor we daar naar toe gingen eerst een bezoek aan de jachthaven waar we de boten uit de container hebben gehaald. Alles in goede staat aangetroffen. Aan de zijkant van de container bovenaan is alleen een grote ( nieuwe ) beschadiging te zien die bij vertrek uit NL niet was opgemerkt. Toch onderweg een deukje opgelopen!vlak bij de plek waar onze boten stonden.



Op het botenterrein zijn de muggen vreselijk en worden pas opgemerkt wanneer je gestoken bent. Muggenolie en Azaron zijn noodzakelijk.
De jardin Zoologico ligt midden in de stad omsloten door parken en gebouwen. Op zondag vinden we daar veel families met kinderen ,een doorsnee van de bevolking, niet hinderlijk druk. De verregende handelswaar van gisteren staat bij de ingang en ziet er enigszins opgedroogd uit. Bij binnenkomst worden we verrast door de aanwezigheid van los lopende muskusratten. Deze worden geaaid en gevoederd! De dierentuin is 1,8 h groot en goed te bewandelen in anderhalf uur. Veel beesten uit Argentinië, maar ook boerderijdieren zoals kippen en geiten en een (1) koe zijn er te zien, daarnaast het bekende setje aan leeuwen, tijgers, nijlpaarden, neushoorns. Het standaardpakket voor een Zoo is aanwezig. De hokken zijn wat oud, maar de dieren zien er wel verzorgd en doorvoed uit. De giraffe vinden we zelfs aan de dikke kant: vet nekkie!



Het verkeer is vandaag rustig te noemen. Het is mogelijk door te rijden en niet in files te belanden. De taxi’s zijn prima. Efficient en tot nu toe betrouwbaar, voorlopig zijn wij zonder extra touritische routes op de plek van bestemming aangekomen. Taxi’s overigens spotgoedkoop, goedkoper dan reizen met de ov-chip in Rotterdam.
Aan het dagritme raken we steeds beter gewend. Kinderen slapen nu prima van 15.30 tot 17.00. Het eten ‘s avonds om 8 uur is geen probleem meer. Vandaag opnieuw “kleine” stukjes vlees en als toegift een placemat met een koe in onderdelen: welk stukje waar.
Als afsluiting vandaag vuurwerk in de haven. We realiseren ons hoe goed we het hier hebben en maken ons klaar om te gaan zeilen.
Als jullie vragen hebben: STEL de vraag. Het is voor de kids wat makkelijker om wat te schrijven nav een vraag.
We leven met jullie mee bij het ijskrabben van de ruiten.

--------------------
20-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

De Argentijnse Biefstuk Vuurdoop.



Gisteravond, zijn we na de siësta, zwemmen, aankleden om ca 20:00 uur naar Puerto Madero steakhouse gegaan voor de eerste “echte” Arentinian Bifesteck. We konden kiezen uit stukjes vlees en de grootste was 1.200 gram vlees! Kun je je voorstellen dat je een lap vlees van 1,2 kg op je bord hebt liggen? Wij waren wat bescheidener en kozen voor een stukje van 300 gr LOMO en 2x 400gr BIFE voor ons vieren. Nog nooit hebben wij zulke grote stukken vlees op het boord gezien. Was het lekker? Ja, echt heerlijk mals vlees, sappig, smaakvol e.d. Maar aan de andere kant heeft het ook iets lomps: een dergelijk homp vlees op je bord, heeft weinig te maken met verfijnd eten, een bot steakmes maakt het ook niet eleganter. We hadden er frietjes en een prima salade bij, maar toch. Met de helft van de hoeveelheid, een fatsoenlijk scherp Japans mes, wat lekkere groente e.d. zijn we anders ook prima tevreden. Het is dus nog even zoeken naar de juiste ingrediënten / verhoudingen / proporties. Wel een prima Argentijnse wijn (Malbec) erbij gedronken tegen al-met-al een redelijke prijs. Je zit hier in een top-restaurant, met top kwaliteit, op top-locatie tegen een prijs die vergelijkbaar is met eetcafé “Stobbe”, om maar eens even iets te noemen.
De buurt waar wij wonen is heel nieuw, modern en westers van opzet. Veel Young-Urban-Professionals (YUP) en Double-Income-No-Kids (DINK) bewoners, dus weinig kinderen hier te zien.
We gaan een beetje wennen aan het tempo en het tijdverschil. Een klein voorbeeld van ons huidige dagprogramma:

Lokale tijd Nederlandse Tijd
09:00 opstaan 13:00
10:00 opruimen 14:00
13:00 lunch 17:00
15:00 siësta 19:00
17:00 even zwemmen 21:00
20:00 avondeten 24:00
22:00 naar huis/bed 02:00
24:00 slaaptijd 04:00

Ontbijten is als volgt: Een van ons gaat naar de locale store om brood en melk e.d. te halen voor het ontbijt. We eten roasterhammetjes met jam, nutella, kaas, ham, worst, met melk, thee en zumo de naranja.
Volgende week beginnen er al een aantal equipes met de trainen. Waarschijnlijk eerst nog met wat gemengde bemanningen omdat nog niet iedereen in BA is gearriveerd. Sommige van de zeilers zullen later arriveren en eerst een paar toeristische attracties bezoeken in Argentinië . Hoe de zeildagen eruit zien zal afhangen van het weer en de wind. Om 20.00 gaat de zon onder wat inhoudt dat de boten dan binnen moeten zijn. Een ding is zeker het zullen best lange dagen worden.
Vandaag (zaterdag) zijn we een beetje op de proef gesteld. Het was de bedoeling om “even” nog wat te shoppen en dan door te gaan naar de Dierentuin. We kregen de volle laag van de 3-M’s van Zuid-Amerika: Momentito, Mas-tarde, Mañana. Het duurde allemaal uren en “effe” was weer volledig zoek. Tegen de tijd dat we met een taxi naar de Dierentuin waren had zich een dik wolkendek samengepakt en kregen we een eerste klas tropische regenbui met bliksem: straten stonden in een oogwenk blank, het water hoosde naar beneden, wind stoten. Handelswaar vloog door de lucht, toeristische koetsjes met paarden zochten een veilig heen komen.



Goed om dit nu mee te maken, want als je dit op het water (=zee) overkomt heb je geen zicht meer op de wal en zal je op kompas naar de haven terug moeten. We twijfelden nog of onze droogpakken en rescue-pakken niet wat “overdone” waren in het tropische weer van Argentinië. Maar nu zijn we blij dat we alles bij ons hebben en het zal zeker niet overbodig zijn om alle gear aan boord van de rescues te hebben. De dierentuin hebben we maar gelaten voor de volgende keer.
Het contact met jullie via het reisverslag is enig. Pieter en Martijn en wij zijn er blij mee. De wereld is groot, maar tegelijker tijd ook erg klein geworden. Zo makkelijk als de informatie uitwisseling nu is, de mogelijkheden zijn enorm. Direct te weten hoe het met iedereen gaat, het weer, de musical, de kerstvakantie, de sport ed. Het geeft een goed gevoel.

--------------------
18-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Bustour



Vandaag schitterend warm weer, voor ons een beetje te warm, vooral in de middag. Vlak bij ons appartement is de op stapplaats van de Buenos Aires bus voor een rond tour door de stad langs alle bezienswaardigheden (musea, universiteiten, regeringsgebouwen, kerken, de obelisk en natuurlijk Plaza de Mayo in vogelvlucht.



Het is een bus met een openbovendek en we hadden het geluk helemaal voorin achter de ruit met z’n vieren in de schaduw te zitten. Van boven af een prima uitzicht! Het is natuurlijk een “tourist-trap” eerste klas, maar wel een relatief snelle manier om de hoogtepunten van de stad, snel en veilig met z’n vieren te zien. De stad is immens en het verkeer oneindig.



Op sommige plaatsen in het centrum van de stad zijn er 10- baans autowegen waar alles krioelt. Het lawaai houdt maar niet op. De rijstijl is bijzonder een beetje meer nemen dan geven en gaatjes dichten op de millimeter. De drommen mensen die oversteken, blind vertrouwend op het stop-vermogen van het verkeer. Terwijl als je sommige vrachtwagens ziet, je gaat twijfelen of er uberhaupt wel werkende remmen aanwezig zijn. Wijken met hun eigen karakter. Eindeloos veel stoplichten. Parken noord oost met brede lanen en mooi onderhoud. Veel standbeelden en overal mensen die aan het werk zijn op straat, beveiliging, politie, schoonmakers, tuinmannen, eindeloos. Een nieuw beroep is hier uitgevonden: hondenuitlater (paseaperros).



Met enige regelmaat zie je meestal grote sterke jongens met 10-20 honden aan dikke hondenriemen gaan, die voor AR$ 150,- per hond per maand (EUR 30,-) in een dienstverlening voorzien en dus ook nog eens aardig verdienen (EUR 600,- per maand kun je mee rondkomen in BA). In het algemeen zijn het grote tot hele grote honden. Kleiner dan een spaniël niet gezien. Bij zich dragen ze jerrycans met water om de beesten onderweg te laten drinken. Het ziet er naar uit dat de honden getraind/ afgericht zijn om netjes naast elkaar te lopen. Het is een gek gezicht zo’n bosje honden.
Op de rand van de wijk Puerto Madero en het Moeras-park “Reserva Ecologico Costanera Sur“ zijn een heleboel eetstandjes waar je barbecue-broodjes en hamburgers kunt eten. Veel van de lokale kantoormensen, bewakers, taxi-chauffeurs, en een enkele toerist zit hier in de schaduw een choripan of een broodje hamburger te eten. Flesje softdrink erbij en kijken naar de exotische vogeltjes. Wij zagen een vogeltje dat waarschijnlijk een variant van de fenix uit Harry Potter was. Volgens de reisgids zitten er zo’n 200 soorten. Een heel rustig plekje om even bij te komen van de hectiek die 2 kilometer verder, gewoon doorgaat. Is het “veilig” om bij zo’n tentje op straat te eten? Als de lokale mensen er komen, die toch precies weten waar ze veel value-for-money krijgen, dan kun je er best van uitgaan dat het veilig is. De Porteno die iedere dag hier komt zal zich niet laten belazeren. En als wij even langskomen dan kun je best gebruik maken van deze “stille” signalen: Als het er maar druk is.
Argentijnen zoenen veel! We hebben dat al eerder bemerkt dat zodra er sprake is van een soort van relatie en een begroetingsritueel is, dat o.a. bestaat uit handen schudden en een (1) luchtzoen. Rechts-Rechts is volgens ons de gewoonte (1xRR). En zoals wij in Nederland bij bekenden een gewoonte hebben om 3x te luchtzoenen (RR-LL-RR) is hier de 1x RR de limiet. Dit onderzoekje wordt nog voortgezet.
Vandaag is bij jullie de kerstvakantie begonnen, en wij hebben gehoord met veel sneeuw. Ben benieuwd of het een witte Kerst gaat worden.
Kerstbomen hebben we wel al gezien. Meestal in een soort van abstracte vorm. In de winkels is niet iets van een kerstsfeer te zien zoals bij ons. De kerstman is ook niet iets van hier: Nog geen enkele gezien. Het wordt toch wel een beetje raar: Een kerst met tropische temperaturen.

--------------------
17-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Container met boten op de haven



Vandaag zijn we naar de haven en de jachtclub gegaan waar de zeilcontainer zou staan. We liepen er heen dat duurde best lang. Toen we er waren zag ik de boot weer, hij stond nog in de container, maar dat maakte niet uit. Er waren ook Belgen en er was ook een Tsjech. De boot staat nog steeds in de container. Ook kwamen de Australiers aan met 5 boten op een trailer. Het was reuze gezellig, een sportieve sfeer. We zijn toen doorgelopen naar de zee en hebben de haven aan de overkant gezien met alle containers. Het is toch nog een wonder dat de container door de douane is gekomen. De organisatie heeft erg zijn best moeten doen om deze vrij te krijgen. Toen we terug liepen gingen we even in de jachtclub kijken, we hebben toen een Argentijnse barbecue gezien.



Die middag hebben we nog twee wilde schildpadden gezien in de haven. Het water is overal bruin van kleur en er is weinig stroming. Aan het einde van de middag ging het lekker waaien Midden door de stad loopt een 4-baans weg waar het verkeer overheen raast. Vrachtwagens scheuren voorbij met lading in containers. Het lijkt een racebaan. Af en toe springen de stoplichten op rood en kan iedereen oversteken met gevaar voor eigen leven. Het verkeer en het lawaai, de drukte en de vele mensen zijn een overgang vanuit een rustig NL. Er zijn overal bussen en het is een drukte van je welste. Regelmatig sirenes, de hele dag door. Een stad die leeft. Politie agenten blazen de hele tijd op hun fluit. Ze zijn erg streng. Het nu warm aan het worden en zijn er veel muggen. Ik heb vandaag ook nog zwervers gezien die hadden geen schoenen aan.
We hebben aan jullie gedacht en zijn benieuwd hoe het kerstontbijt was, en de musical van groep 5. We kunnen het hier niet voorstellen dat jullie nu aan het sneeuwballen gooien zijn.
Met groeten van Pieter

--------------------
17-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Eerste indrukken
(...)
We zitten met ons appartement op de tweede verdieping en als we vanaf het balkon schuin naar voren kijken zien we de kade. Regelmatig komen er roeiers voorbij. Beneden aan de overkant zijn twee restaurants. En het is erg gezellig. De buurt , Puerto Madero is rustig en nog erg nieuw. Te vergelijken met de ontwikkelingen langs de Thames in Londen. Grote boulevards en wandel promenades.
De afstand tussen Rotterdam en Buenos Aires is 11.372 kilometer, Dus ongeveer 1/4 van de omtrek van de aarde (40.000 km). Je vliegt over een hoek van 228 graden ongeveer ZuidWest.
Het tijdverschil is 4 uur later, dus als wij opstaan om 08.00 uur gaan jullie lunchen 12.00 uur en als jullie naar bed gaan om 22.00 uur gaan wij kunnen gaan eten om 18.00 uur.
Nou dat is dus niet zo! Want in Argentinië gaan de mensen ‘s avonds pas om 21.00 uur eten en voor 20.00 uur zijn alle restaurantjes dus nog dicht. Gisteravond liepen we te rammelen van de honger: onze buikjes zeiden het is al lang 23.00 uur maar het horloge zei 19.00 uur, alle eethuisjes nog dicht. Dus dan maar wat roasterhammetjes met kaas en worst gemaakt. Dus echt Argentijns hebben we nog niet gegeten. Er zijn hier ook McDonalds, een BigMac kost 7 Pesos, (ongeveer EURO 1,15).
met groet
peter-hans, dien, pieter en martijn

--------------------
17-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

telefoon tijdsverschil
We hebben nu een directe lijn in ons appartement; 0054... (zie waarbenjij.nu)
Tijdsverschil 4 uur!

--------------------
16-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

contact
Jullie kunnen zien dat we wel al van uit ons appartement kunnen inloggen, maar het is nog niet gelukt een e-mail te sturen.
De mobiel is ook uit de lucht, niks mee te beginnen.

--------------------
16-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

We zijn er!
Goedemiddag allemaal
We zijn gearriveerd in Buenos Aires. Het was een lange vlucht.
Het begon dan allemaal gisteren. Zaterdag en zondag hebben we gepakt. We hebbenen bij elkaar zes koffers. We begon eerst met vier, daarna gingen we er nog eentje bijkopen, en daarna moesten we er nog eentje kopen. Dus genoeg spulletjes om mee te nemen naar Argentinië. Wel moesten alle zeilspullen mee.
De taxi kwam ons dinsdagmiddag ophalen bij ons huis en wij gingen naar Schiphol in Amsterdam. Daar troffen we ook Diederik en Maurits die ook sturen in de WK wedstrijden, met hun ouders en broer. Met z’n allen zijn we met z’n negenen. Inchecken ging goed, dat betekent dat we die hele stapel koffers pas weer in Argentinië zouden zijn (of niet, want er raken nog wel eens wat koffers zoek). Vliegen naar Londen was een makkie, je zag heel goed de straten en pleinen, daarna het strand met wat vissersboten voor de kust. We kregen wel wat te eten en drinken maar voor je het wist kwamen ze het al ophalen omdat we weer gingen dalen.
Op Heathrow (het vliegveld van Londen) moeten we heel lang wachten: 5 uur! Maar dat was een feest!! We mochten in de “ClubWorld-Lounge”. Daar zijn heel veel rustige hoekjes om te zitten/liggen/hangen en je kunt van alles eten en dringen, zoveel als je maar wilt. Dus smullen en smikkelen en die wachttijd was zo om.
Met de trein naar een ander platform en daar stond ons toestel klaar. Een joekel : 747.Wij hadden stoelen die je kon verbouwen tot een soort ligbed. We zaten niet bij elkaar: een paar van ons zaten boven en een paar beneden links en rechts. Iedereen heeft een eigen schermpje met video, films, muziek en je kunt op het schermpje zien waar het vliegtuig op dat moment is. Super relaxed.
Nadat we hebben gegeten, hebben we de bedjes helemaal naar beneden gedraaid en met dekentje en kussentje zijn we gaan geslapen. Het vliegtuig vloog toen over de Atlantische oceaan van Engeland naar Zuid-Amerika en dat betekent dat je dan ook over de evenaar heen vliegt want Zuid-Amerika ligt op het zuidelijk halfrond en Engeland en Nederland liggen natuurlijk op het noordelijk halfrond dus is voor mij de eerste keer dat ik de evenaar ben overgegaan. Heb ik niets van gemerkt er was niet eens een hobbeltje: want wij lagen te slapen.
We zijn er eerst naar Sao Paulo gevlogen, en daar moesten heel veel mensen het vliegtuig uit, na een uurtje wachten gingen we door voor de laatste 3 uur naar Buenos Aires. Dat woord betekent “schone luchten” Maar het was bewolkt en het regende een beetje, zodat het helemaal geen mooi uitzicht was. De weg naar de stad was heel erg vol, eigenlijk net zoals thuis in de file, maar de mensen rijden hier wel wat wilder.
Het was een gedoe om alle koffers in het kleine autootje krijgen, en daarna op weg naar ons appartement. En daar zijn we nu. We hebben de koffers uitgepakt, een klein tukje gedaan, wat boodschappen gehaald bij het winkeltje op de hoek, en al even in het buiten zwembad gezwommen.
Pieter

--------------------
14-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

Nog een dag
gegroet,daar ben ik weer
We moeten nog een dag wachten,en dan gaan we vliegen naar argentinie.Ik ben best nerveus meer niews krijgen jullie later.

--------------------
13-12-2009 (publicatiedatum):
--------------------
Bron: waarbenjij.nu

We zijn er bijna klaar voor



hallo allemaal
Dit is de eerste keer dat ik een stukje schrijf, over ons avontuurtje, we zijn de koffers aan het pakken, want over twee dagen gaan we naar argentinie voor het wk zeilen.
Ik ben Pieter 12 jaar,zit in groep acht van de RSV en zeil in de Cadet samen met mijn stuurman Diederik die is 17 jaar oud en hij doet eindexamen VWO.
Jullie zullen nog meer van mij horen

--------------------

Privacy Statement | Gebruiksvoorwaarden | site design by Amsterdam Hotsprings, powered bij Datalogue